|
نيمه شـب آوره و بــي حـس و حـــال
درســــرم ســوداي جــامـي بــي زبان
پـرســه اي آغــاز كرديــم در خيـــال
دل بيـــــــاد آورد ايـــــام وصـــــــــال
از جدايــــي چنــد مـاهـي مـي گـذشت
چند ماه از عمــررفـت و بـرنــگشت
دل بـيـــــــــاد آورد اول بــــــــــار را
خـــاطــــرات اولـيـــــن ديــــــــدار را
آن نظـــــــربــازي آن اســــــــرار را
آن دو چـشــــم مســـت آهـــــو وار را
همچـــو رازي مبهم و ســـربسته بود
چون من ازتكرار او هم خـستــه بـود
آمـد وهــــم آشيـــان شــد بــا مــــن او
همــنشيـن و همــزبــان شــد با من او
خسته جان بودم كه جان شد با من او
نا توان بـــود و تــوان شد با مـــن او
دامنش شـــد خــوابگــاه خستـــــــگي
اين چنين آغــاز شــــــد دلبـستـگــــي
واي از آن شـب زنــده داري تاسحـر
واي از آن عمري كه با اوشد به سر
مســت او بــودم زدنيــا بـــي خبـــــر
دم به دم اين عشق مـــي شــد بيشتــر
آمـــد و در خلـــوتـــم دمــساز شــــــد
گفته گـــو ها بين مـــا آغـــاز شـــــــد
گفتمش در عشق پا بـــــرجاســـت دل
گر گشايي چشم دل زيبــــــاســـت دل
گر تو زورقبان شوي درياســــت دل
بي تو شـــام بـــي فـــــــرداســـــت دل
دل زعشــق روي تــو حيـــران شــده
در پــي عشــق تو سر گـــردان شــده
گــفت : در عشقـــت وفـــادارم بــــدان
من تو را بس دوست مي دارم بــــدان
شوق وصلت را به ســر دارم بــــدان
چون تويي مخمور، خَمـــــارم بــــدان
با تو شادي مي شود غم هــاي مـــــن
با تو زيبا مــي شــود فـــرداي مـــــن
گفتمش عشقت به دل افـــزون شــــده
دل زجـادوي دلـــت افســــون شـــــده
جز تو هريادي به دل مــدفون شــــده
عالم از زيبايــي ات مجنـــون شــــده
بر لبم بگذاشــت لب يعنـــي خمـــوش
طعم بوسه از سرم برد عقل و هوش
در ســرم جــز عشق او سودا نبـــود
بهر كس جز او در اين دل جا نبـــود
ديده جــــز بَــر روي او بينــا نبــــود
همچوعشق من هيچ گل زيبـا نبـــــود
خوبي او شهـــره ي آفــــــاق بـــــــود
در نجابت در نكويـــــي طاق بـــــــود
روزگار اما وفــــا با مــــا نداشـــــت
طاقت خوشبختـــي مــا را نداشــــــت
پيش پاي عشق ما سنگي گذاشـــــــت
بي گمان از مرگ ما پروا نداشــــــت
آخر اين قصه هجران بود و بــــــــس
حسرت ورنج فراوان بود و بــــــــس
يار مـــا را از جدايـــي غـــم نبـــــــود
در غمــش مجنــون و عاشق كـم نبـود
بر ســــر پيمـــان خـــود محكـــم نبـود
سهم من از عشــق جــز مــاتـــم نبــود
با مـن ديوانـــه پيمــان ســـاده بســــت
ســاده هم آن عهدو پيمان را شكســـت
بـــــي خبر پيمــان يــاري را گسســت
ايـــــن خبــــر نا گاه پشتم را شكســـت
آن كبوتـــر عـــاقبــت از بنـــد رســـت
رفــت و بــا دلدار ديگر عهـــد بســــت
با كه گويم كه او همخون مـــن اســــت
خَسم جان و تشنه ي خون مـن اســـــت
بخت بد بيـن وصـــل او قسمــت نشــــد
اين گــدا مشمــول آن رحمـــــت نشـــــد
آن طلا حاصل به ايــن قيمــــت نشـــــد
عاشقان را خوش دلــي تـــقدير نيســـت
با چنيـن تقديـــر بـــد تـــدبيــــر نيســـت
از غمـــش بــا دود و دم همـــدم شـــــدم
بــاده نـــوش غصـــه ي او مـن شـــــدم
مست و مخمور خـراب از غــم شـــــدم
ذره ذره آب گشتـــم كــــــــــم شــــــــدم
آخــــــر آتــــــش زد دل ديوانـــــــــه را
سوخت بــي پــروا پــر پروانــــــــه را
عشق من از من گذشتي خوش گــــــذر
بعد از اين حتـــي تو اسمــــم را نبـــــر
خاطراتم را تـــو بيــرون كــن زســــر
ديشب از كف رفت فـــردا را نگـــــــر
آخر اين يك بــار از مـــن بشنــو پنـــد
بـــر مــن و بـــر روزگــارم دل مبنــد
عاشقي را دير فهميدي چـــــه ســــود؟
عشق ديريـــن گسستــــه تـــارو پـــود
گرچـــه آب رفتـــه بــاز گردد به رود
ماهي بيچـاره امـا مـــــرده بـــود...!!! 
بعد از ايــن آشيانت هـــــر كس اسـت
باش با او ، ياد تو مـــا را بـــس...!!!
|